هدیه امام علی بر سلمان فارسی

شاید شما هم این شعر امیرالمومنین(ع) را در قبرستان ها بر روی قبور مومنین دیده باشید: 'وفدت علی الکریم بغیر زاد - من الحسنات و القلب السلیم، و حمل الزاد اقبح کل شیء - اذا کان علی الکریم' یعنی 'بدون ره توشه ای از حسنات و قلب سلیم، برخدای کریم وارد شدم و هنگامی که ورود بر کریم باشد، برداشتن توشه راه، زشت ترین چیزهاست'.

امروز(دوشنبه) هشتم صفر مصادف با سالروز وفات سلمان فارسی است.

در سال 35 هجری هنگامی که سلمان فارسی در بستر مرگ و در آستانه جدایی جان از تن قرار گرفته بود، شخصی به عیادتش می آید. سلمان می گرید. آن شخص سووال می کند: چرا گریه می کنی در صورتی که پیامبر، هنگام وفات، از تو راضی بود؟

سلمان جواب می دهد: به خدا سوگند گریه ام از ترس مرگ یا طمع به دنیا نیست. بلکه به خاطر توصیه پیامبر(ص) خداست که می فرمود: 'باید نصیب هر یک از شما از دنیا، همچون ره توشه یک مسافر باشد.' اینک من در حالی از دنیا می روم که این همه وسایل، پیرامون من است(در حالی که در کنار سلمان فقط یک کاسه و آفتابه بود!).

خدمتکار سلمان هنگام وفات این صحابی رسول خدا از او سووال می کند که چه کسی او را غسل می دهد و سلمان در پاسخ می گوید: آن کسی مرا غسل خواهد داد که پیامبر(ص) را غسل داد.

زاذان می پرسد: او در مدینه است و شما در مدائن. چگونه ممکن است شما را غسل دهد؟

سلمان گفت: همین که چانه ام را بستی، صدای پای او را می شنوی. مرا رسول الله(ص) از این مطلب، آگاه کرده است.

زاذان می گوید: همین که روح پاکش از این جهان رخت بربست و چانه اش را بستم و جلوی در آمدم، دیدم امیرالمومنین(ع) با قنبر پیاده شدند و از من سووال کرد که آیا سلمان وفات کرد و من گفتم آری.

آنگاه حضرت، روپوش از روی سلمان برداشت و فرمود:‌ خوشا به حالت، ای اباعبدالله (کنیه سلمان) هنگامیکه حضور پیامبر رسیدی به او بگو که با من چه کردند!

حضرت علی(ع) سلمان را آماده دفن کرد و پس از کفن، بر او با تکبیری بلند نماز خواند و آنگاه دو بیت شعری که گفته شد را به عنوان هدیه بزرگ خویش بر کفن سلمان نوشت: بدون ره توشه ای از حسنات و قلب سلیم، برخدای کریم وارد شدم و ... هنگامی که ورود، بر کریم باشد، برداشتن توشه راه، زشت ترین چیزهاست.'

 

هشتم صفر ،سالروز وفات حضرت سلمان فارسی را محضر شما تسلیت عرض مینمایم.

/ 0 نظر / 6 بازدید